Weronika JANOWSKA-KURDZIEL

Szanowni Państwo,
Mam 30 lat, wykształcenie wyższe, obecnie jestem w trakcie studiów doktoranckich. Od
pięciu lat pracuję w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w Rzeszowie. Zajmowałam się tam
różnymi kwestiami – obecnie pracuję jako koordynator rodzinnej pieczy zastępczej. Mam
doświadczenie w pracy z prowadzeniem projektów dofinansowanych ze środków Unii Europejskiej
– na Wydziale Biologiczno-Rolniczym Uniwersytetu Rzeszowskiego realizowałam międzynarodowy
projekt badawczo – naukowy. Jestem osobą aktywną, pełną nowych pomysłów i energii, którą
chciałabym spożytkować dla dobra miasta i mieszkańców.
Rzeszów jest moim miastem rodzinnym. Tu się urodziłam
i wychowałam. Tu mieszkam wraz z mężem i synem. Tu zdobyłam wykształcenie i tu pracuję,
starając się pomagać osobom w trudnej sytuacji życiowej, a zwłaszcza dzieciom i młodzieży z
rodzin zastępczych.
Mój program wyborczy jest zamiarem działania na rzez ludzi żyjących
w RZESZOWIE – zarówno tych, którzy tu mieszkają na stałe (oby ich było jak najwięcej), jak i tych,
którzy tu uczą się, studiują, pracują, służą w wojsku bądź innych formacjach mundurowych lub
prowadzą interesy czy też są w Rzeszowie w celach turystycznych.
Naturalnie, Rzeszów musi być dla nich wszystkich miastem prawdziwie przyjaznym, niezależnie od
tego ile mają lat, czy są kobietami, czy też mężczyznami.
Ktoś stwierdzi, że to trudne. To prawda, ale któż powiedział, że mamy rozwiązywać tylko łatwe
zadania?
Chciałabym bardzo zaangażować się szczególnie w sprawy społeczne. Bardzo bliski jest mi
los młodych ludzi – szczególnie opuszczających placówki opiekuńczo-wychowawcze czy rodziny
zastępcze. Chciałabym, aby Rzeszów realizował program mieszkań treningowych dla osób
zagrożonych wykluczeniem społecznym. Chciałabym, aby zamiast kolejnych „ryb” ludzie mogli
otrzymać wędki – zależy mi aby aktywizować zawodowo osoby, które mogłyby podjąć pracę.
Uważam, iż dla prawidłowego rozwoju Rzeszowa konieczne jest nie tyle spieranie się kto jest
ważniejszy: Rada Miasta – jako organ stanowiący czy Prezydent Miasta – jako organ wykonawczy,
ale merytoryczne współdziałanie dla dobra ludzi.
W te działania winny być włączone także: Rady Osiedli, Rada Młodzieży, Rada Seniorów oraz
organizacje i stowarzyszenia społeczne.
Wielką rolę ma tu do odegrania Urząd Miasta Rzeszowa i wszystkie instytucje oraz firmy miejskie, a
także związki zawodowe.
Zamierzam doprowadzić do tego, aby przywrócona była podmiotowość Rady Miasta i jej
decyzyjność. Chcę, by poprzez działania samorządu miejskiego rozwiązywać istotne problemy
mieszkańców Rzeszowa przy uważnym wsłuchiwaniu się w ich opinie i uwagi.
Uważam, iż trzeba lepiej niż do tej pory uwzględniać sprawy rodzin
oraz młodzieży, w tym studentów i uczniów (imprezy kulturalne, sportowe, dostępność boisk, hal
sportowych basenów itd.).

Samorząd Rzeszowa powinien przywrócić instytucję Nagród Miasta za wybitne osiągnięcia w
dziedzinie kultury, nauki, sportu czy działalności społecznej.
Miasto musi rozwijać się, uwzględniając zarówno potrzeby ludzi żyjących tu obecnie, jak i
przyszłych pokoleń. Musi to być rozwój zrównoważony, uwzględniający aspekty społeczne (całej
społeczności), ekonomiczne (w perspektywie bliższej oraz dalszej), ochrony środowiska
(naturalnego i historycznego). Rozwój ten winien odbywać się zgodnie z zasadami etyki.
Konieczne jest zatem opracowanie niezbędnych miejscowych planów zagospodarowania
przestrzennego. Nie dochodziłoby wówczas do absurdalnych sytuacji, gdy pośród osiedla domów
jednorodzinnych lokalizuje się wieżowce.
Bezwzględnie powinno być także przestrzeganie bardzo ważnych, strategicznych ustaleń zawartych
w Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta Rzeszowa.
Obszary, które zastały przyłączone do Rzeszowa powinny być możliwie szybko poddane procesowi
urbanizacji.
Rzeszów potrzebuje harmonii i spójności architektonicznej w swym rozwoju.
Szczególnie ważna dla Rzeszowa jest sprawa komunikacji. Chodzi tu o dwa aspekty:
1. Miejskie ulice i obwodnice (jest ich zbyt mało) wymagają upłynnienia ruchu. Można to osiągnąć
relatywnie niewielkim kosztem poprzez racjonalne zlokalizowane prawo-
i lewoskręty. Nie należy zapominać o pieszych, w odpowiedni sposób regulując światłami na
skrzyżowaniach (curiosum jest tutaj sygnalizacja świetlna przy Rondzie Dmowskiego).
Koniecznością jest także budowa większej liczby parkingów wielopoziomowych (np. przy ul.
Chopina, na przeciw Szpitala Klinicznego Nr 1).
2. Miasto musi znacznie usprawnić komunikację zbiorową. Autobusy kursujące na niektórych
liniach raz na godzinę nie zachęcają do korzystania z usług MPK. Celowe jest poważne rozpatrzenie
znacznie szerszego włączenia trakcji kolejowej do przewozu osób w całym Rzeszowskim Obszarze
Funkcjonalnym.

Kocham ludzi i chcę im pomagać.
Ty możesz na mnie liczyć – nie zawiodę!
Czy więc mogę liczyć niezawodnie na Twój głos?